De 'Begijnenvijvers' liggen op de grens van Hechtel en Peer, en behoren tot het gemeentelijk bosgebied Resterheide.
Een deel van dit unieke natuurgebied is ingericht voor passieve recreatie, een ander deel is een waardevol en beschermd natuur-en broedgebied.
De zanderige bodem helt enerzijds af naar het Scheldebekken via de Grote-Nete, en anderzijds naar het Maasbekken via de Bollissenbeek en de Dommel.

De drie beekvalleien van de Dommel, de Nete en de Zwarte Beek zijn van oudsher weinig toegankelijk. In min of meerdere mate bleven ze alledrie hun oorspronkelijk karkakter bewaren. Dit betekent zeer veel afwisseling en een groot aanbod aan planten en dieren.

De natuurvereniging "Natuurpunt" koos deze gebieden uit voor haar werking. In de reservaten kan men samen met een gids op verkenning. Aan de Begijnenvijvers starten ook alle wandelingen van het wandelgebied Resterheide. Hier kan je kiezen uit wandelingen voor kinderen (reigerpad) of landschapswandelingen met verschillende afstanden.

Nationaal monument ter ere van het verzet in Limburg.
Geheime verordeningen van het Duitse militair bestuur tijdens de oorlog bewijzen ons dat de geheime begraafplaats van Hechtel tot stand kwam in 1942. De Duitse bezetter beperkte zich niet tot het (her)begraven van slachtoffers die elders waren terechtgesteld; hij ging over tot terechtstellingen ter plekke.

De vier executiepalen die voor de kogelvanger staan dragen nog de sporen van geweersalvo's. Heel waarschijnlijk werden de executies uitgevoerd in alle vroegte tussen 3 en 4 uur. Het executieterrein werd dan verlicht door de koplampen van de vrachtwagens die de gevangenen naar de plaats van hun terechtstelling hadden getransporteerd.
Eind september 1944, toen Limburg was bevrijd, werden 204 graven met menselijke resten ontdekt waarvan er 174 werden geïdentificeerd als zijnde geregistreerde verzetslieden; voor de rest ging het om 20 onbekenden, 2 Britse RAF-piloten en 8 slachtoffers die door de Duitsers werden bestempeld als "misdadigers van gemeen recht".
De Belgen hebben van de individuele paaltjes een kruisje gemaakt en bovendien nog een groot kruis opgetrokken dat zijn zegen geeft over de begraafplaats in haar totaliteit. In september 1950 liet de vereniging “Nationaal Gedenkteken van de Weerstand” op de executieplaats te Hechtel een gedenksteen plaatsen. Deze werd in 1953 aangevuld met twee bronzen platen. Op verzoek van voorgenoemde vereniging besloot men deze plaats officieel “Duin de Gefusilleerden” te noemen. In 1987 werd er door de Unie der Verbroederingen van het Geheim Leger Limburg een Kruis van Verzet onthuld.

Klik hier voor meerdere foto's van deze herdenkingsplaats.

Ligging: Hechtels Gemeentebos, halfweg tussen Hechtel en Leopoldsburg. Het kerkhof ligt dicht bij de baan Hechtel Leopoldsburg. Bij het militaire pomphuis (een wit huis omring door een betonnen muur) moet je afdraaien. Dan kom je op een betonbaan die van het leger is dus verlaat deze baan zeker niet! Als je de baan een 2-3 km volgt kom je er op uit. Verschrik niet als je een militair voertuig tegenkomt maar ga zeker niet verder het bos in! Je gaat onder een boog door met daarop 1940-1944 en aan je rechterkant staat er een bord met daarop "Duin der gefusilleerden". Dan ga je verder en zie je 4 palen staan waar de gevangen aan werden vastgebonden met daarachter een houten wand die de kogels moesten tegenhouden. Daarna wandel je verder en kom je uit bij de graven.

Nationaal monument ter ere van het verzet in Limburg weergeven op een grotere kaart

Deze verzameling intakte uurwerken en klokken uit de 16de, 17de, 18de, 19de en 20ste eeuw, geven tot op heden het juiste uur aan. Klik hier voor enkele voorbeelden uit de collectie.

Het museum is ondergebracht in de meer dan 150 jaar oude likeurstokerij "Leukenheide". Bij een bezoek aan "zijn" museum zal de Heer Scheelen graag naast een anekdotisch verhaal tevens deskundige uitleg geven.

Het museum is gratis toegankelijk van dinsdag tot donderdag van 09u-12u en 13u-16u, ook voor groepen (op aanvraag).

Ligging: Lommelsebaan 11, 3940 Hechtel, Tel: 011 73.41.02
email: info@leukenheide.be

Aen een zijde Exel, aen d'andere zijde Overpelt.

Overpelt - Exel, anno 1770
Om de grens tussen Overpelt en Eksel opnieuw vast te leggen in het gebied van de Winnerloop, kochten de twee gemeenten, na akkoord, gezamenlijk zeven grensstenen aan.

De grensstenen waren uit Naamse arduin gemaakt. In elke steen stond 'Opelt' gegraveerd, wijzend in de richting van Overpelt en op de andere kant 'Exel', in de richting van Eksel wijzend.

Dat deze palen van arduin waren, kwam niet vaak voor. Normaal vormden zandhopen op regelmatige afstanden, met rissen bedekt, de grenzen. De Winnerloop was een natuurlijke grens. Maar omdat die kunstmatig verlegd was, had men andere middelen nodig om het gebied af te bakenen. Zandhopen waren niet ideaal vanwege de locatie. Daarom heeft men toen voor de arduinen grenspalen gekozen.

De palen werden door de burgemeesters, de schout en de schepenen van beide gemeenten geplaatst. Onder de stenen legden ze allemaal een witte veldkei ter getuigenis van de plaatsing. Iedere grenssteen werd gebannen in naam van de hoge heer. Er werd een vloek over uitgesproken: wie de steen ook maar zou verplaatsen of verwijderen, werd opgehangen, 'op peene van den hals'.

Overpelt - Hechtel-Eksel, anno 2004
Enkele jaren terug zijn heemkundigen op zoek gegaan naar de zeven grenspalen. Er is er slechts één teruggevonden. De paal stond op het perceel van een lanbouwer en vormde een hindernis bij de bewerking van het land. De boer herinnerde zich nog vaag iets van de halsvloek. Hij heeft de paal daarom niet verplaatst, maar aleen iets dieper in de grond gegraven. Op die manier kon hij de vloek omzeilen.

Intussen werd de arduinen grenspaal toch verplaatst. De grenspaal staat nu langs het gedeelte fietsroutenetwerk dat via de Winner loopt. Hij staat welliswaar niet meer op zijn oorspronkelijke plaats, maar hij vormt nog steeds de grens tussen Overpelt en Hechtel-Eksel, met 'Aen een zijde Exel, aen d'andere zijde Overpelt'.

Klik hier voor foto's van de inhuldiging op 17 april 2004.

Pleasure Gaits Tennessee Walking Horses (TWH) te Hechtel heeft als doel Tennessee Walking Horses meer bekendheid te geven in Europa. Dit doen wij door meerdere keren per jaar raszuivere paarden te importeren uit de Verenigde Staten, demonstraties te geven, op kleine schaal te fokken, trainen, verkopen en kennis over dit ras door te geven aan geïnteresseerden dmv rijlessen en/of clinics.

Sandra van den Hof heeft met meer dan 10 jaar ervaring met dit ras een gedegen kennis en ervaring opgebouwd door het volgen van een grote hoeveelheid clinics en trainingen zowel in Europa als in de Verenigde Staten. Sandra is 1 van de 3 door TWHBEA licensieerde 'Special TWHBEA/NHSC European Judge' en bevoegd om wedstrijden met Tennessee Walking Horse klasses te jureren.

In het paardenmagazine CAP werd in januari aandacht besteed aan de Tennessee Walker en Pleasure Gaits TWH, waar diverse foto's zijn geplaatst, genomen in de duinen van Hechtel:

klik

klik

klik

De huidige neogotische kerk stamt uit 1937. De nieuwe kerk werd gebouwd aan het voorste gedeelte van het oude kerkhof, tegen de laatgotische toren van de 15de eeuw.

Deze kerk is, net als de Sint-Pietersbasiliek in Rome, één van de weinige kerken die verkeerd georiënteerd staan. Op het einde van W.O. 2 werd de kerk zwaar beschadigd, maar later helemaal hersteld.
De kerk bezit enkele bezienswaardigheden, zoals een Christusbeeld met H. Maagd en St. Jan (1500), een Piëta, St. Jan de Doper, en een witte Christusfiguur in het graf in een muurnis (17de eeuw), met 13 houten heiligenbeelden.

De 2 lindebomen (meer dan 100 jaar oud) voor de kerk werden onlangs vervangen door 2 nieuwe exemplaren. Pastoor M.Spooren, Kamperbaan 27. Tel: 011 73.37.33 (9u-12u)
e-mail

Ligging: In de 12 Septemberstraat te Hechtel

Tijdens de slag om Hechtel (6 - 12 september 1944) werden de zwaarste gevechten van heel Limburg geleverd op weg naar het einde van de Tweede Wereldoorlog: 39 burgers verloren er het leven, 123 huizen brandden af en 154 huizen werden zwaar beschadigd.

Elk jaar wordt in Hechtel 'De Bevrijding' op plechtige wijze herdacht. Hechtel herdenkt dan de oorlogsslachtoffers, met een mis, zegening van de graven en een optocht naar het Welsh Guardplein.

Op 5 september 1999 kreeg de herdenking een bijzonder karakter. Zij had voor de 55ste maal plaats en bij deze gelegenheid werd een monument (Shermantank) onthuld en het Welsh Guardsplein ingehuldigd. Dit laatste ter ere van het voornaamste onderdeel van de Britse troepen die Hechtel bevrijdden. De Shermantank weegt 35 ton en werd in het depot van het Koninklijk Legermuseum in Kapellen helemaal opgeknapt.

Wikipedia:

De Strijd om Hechtel vond plaats in september 1944 tussen Duitse elitetroepen en geallieerde Welsh Guards in het Belgische dorp Hechtel in Limburg. Het ging om een eerste vorm van georganiseerde Duitse tegenstand na de doorbraak in Normandië. Tijdens de hevige gevechten, die één week duurden, werd het centrum van Hechtel nagenoeg volledig verwoest. Er vielen enkele honderden slachtoffers, onder hen ook burgers.

Verloop van de strijd
Op 6 september 1944 slaagden Duitse achterhoedetroepen van de Wehrmacht erin om met enkele strategisch geplaatste kanonnen de geallieerde opmars van Hasselt richting Nederland aan het verkeersknooppunt van Hechtel te vertragen. Speciaal uit Duitsland aangevoerde Fallschirmjäger (para's) nestelden zich in Hechtel in. Het kwam tot huis-aan-huis-gevechten.
De strijd spitste zich toe nadat geallieerde Irish Guards op 10 september 1944 een omsingelende beweging in noordoostelijke richting via Eksel en Overpelt maakten. Zij slaagden erin vanaf fabrieksterreinen in Overpelt de brug Joe's Bridge in het aangrenzende Lommel in handen te krijgen, wat een Duitse aftocht in noordelijke richting onmogelijk maakte. De brug zou een week later als springplank voor Operatie Market Garden gebruikt worden.
De Duitse para's in Hechtel werden omsingeld. Op 12 september 1944 gaven zij zich over. Een aantal van hen kon doorbreken in oostelijke richting via Peer naar het 15 km verderop gelegen Lozen, waar ze zich achter het kanaal opnieuw formeerden. In de volgende maanden namen ze deel aan de slag om de Peel.
De zeven dagen lange strijd kostte het leven aan ruim negentig Britse en ongeveer 150 tot 300 Duitse soldaten. Zesendertig inwoners van Hechtel overleefden de slag niet. De meesten van hen werden door de Duitsers zonder enige reden of proces gefusilleerd. De Duitsers die in Hechtel sneuvelden werden een aantal dagen later ter plaatse in massagraven gelegd, maar daarna herbegraven op het nabije Duitse soldatenkerkhof in Lommel.

Duits bevel
Het bevel om de geallieerde troepen met een tegenaanval op te houden kwam van Generalfeldmarschall Keitel van het Duitse opperbevel. Onder het codewoord "Herbststurm" (herfststorm) gaf hij de opdracht aan de Fallschirmjäger om de geallieerde opmars zo mogelijk al aan het zuidwestelijker gelegen Albertkanaal tot staan te brengen. De geallieerden waren bij Beringen echter al over het kanaal gekomen. Daardoor werd Hechtel, op maar goed 50 km van de Duitse grens, de plaats van de confrontatie.

Tanks
Op het verkeersknooppunt van Hechtel herinnert een Shermantank (deze is intussen weggehaald voor een onbepaald periode omdat er een rondpunt is aangelegd) aan de Slag om Hechtel. Een zeldzaam exemplaar van de reusachtige Duitse Jagdpanther tankjager werd in Hechtel door de Britten stukgeschoten. Hij staat anno 2008 gerestaureerd in het Imperial War Museum in Londen.

'De Brand' is een uitloper van het Park der Lage Kempen. Hier kun je wandelen doorheen een zeer groot duinengebied (67 ha met een aansluitend staatsbos van 12 ha). Het geheel bestaat voor een deel uit zowel naakte duinen, als duinen bedekt met heide en schaapsgras. De kenmerkende en unieke parabool duinenrug zonder vergetatie maakt dit duinengebied tot één der mooiste in Limburg.
Voor het ontstaan van deze landduinen verwijzen we naar het einde van de laatste ijstijd, toen jarenlange aanhoudende noordenwinden bepalend waren voor deze grote ophopingen van stuifzand. Naast de veel voorkomende Corsicaanse en inlandse den, treffen we hier ook enkele percelen loofhout aan, berk, inlandse en Amerikaanse eik. Rondom grote stukken bos treft men altijd een brede brandsingel van loofhout aan.